Op een zondag stond mijn camper in de Antwerpse Kempen in een (privaat) minibos mét vijver. Langs een smalle kiezelweg reed ik over een bruggetje, langs een houtzagerij, door een boslaan, naar deze bijzondere plek. Slechts één gast (individu, gezin of groep) krijgt per keer toegang, waardoor het aanvoelt als je eigen stukje bos voor één dag - of langer! Mét basic faciliteiten zoals stroom en water. En de mogelijkheid om een vuurtje te stoken. Wat een fijne luxe!

In augustus zag ik al op diverse natuurplekken, waar ik met de camper stond, rijpe vlierbessen. Aangezien deze glanzende, donkerpaarse besjes heel gezond zijn (mits verhit boven de 80°) maak ik er graag sap van. De coöperatieve boerderij Ma Ferme in Edingen spande de kroon qua overvloed én natuurlijke perfectie. Uiteraard vroeg ik eerst even pluktoestemming en het antwoord (mét franse tongval) was: “Of course, you’re home!”.

Plekken kiezen om met mijn camper naartoe te gaan, voelt een beetje als Tinder (waar ik overigens geen ervaring mee heb, maar dat terzijde) Meestal zoek ik een specifiek ‘profiel’ en alles wat daar bij in de buurt komt , is een potentiële ‘date’. Als de ‘date’ bevalt, kom ik zéker terug. Sommige plekken blijken ideaal om gefocust te werken, meditatief te rusten, kleurrijk te creëren, of gezellig te connecten. Alsof de plek een ‘persoonlijkheid’ heeft. In de architectuur is daar een woord voor: Genius Loci; de Ziel van een plek. Een pareltje vond ik recent in Edingen, Henegouwen (B).